Favoriete Apparatuur

Ik heb de laatste jaren heel wat fotoapparatuur gekocht en ook heel wat fotoapparatuur weer verkocht. Maar een paar camera’s bevielen me voldoende om ze een plaatsje te geven in mijn tas.

Mijn eerste camera was een Nikkormat FT2 die ik (heel lang geleden) voor mijn 17de verjaardag kreeg. In de loop der jaren kreeg ze gezelschap van een paar andere Nikkormats (een FT2, een FTn en een EL) en een aantal lichtsterke primes. Hoewel ik ze niet meer heel veel gebruik, blijven mijn eerste FT2 en mijn EL mijn favoriete kleinbeeldcamera’s.

Vele jaren later vond ik na een lange zoektocht een Rolleiflex T. Het was liefde op het eerste zicht. Na de Rolleiflex T kwamen er nog een Rolleicord III en een Rolleicord V. En in mijn werktas zit een Voigtländer Perkeo I. Niet te vergelijken met de Rollei’s, maar klein genoeg om altijd mee te kunnen nemen.

En ik moet toegeven dat mijn Olympus E-P1 met z’n 17mm/f2.8 pancake lens mij voor snapshots ook wel bevalt. Met een Nikon naar Micro Four Thirds adapter kan ik er trouwens ook mijn Nikkor lenzen mee gebruiken. Ik zal van de foto’s die ik er mee maak weliswaar nooit een echte barietprint kunnen maken, maar met twee kleine mannen in huis heeft zo’n digitale camera ook wel z’n voordelen.

En behalve de camera’s die ik regelmatig gebruik, heb ik nog een mooie vitrinekast met een heel aantal oudere en minder oude analoge camera’s. Geen zeldzame dingen, maar de camera’s waarmee de foto’s in de albums van onze grootouders en ouders gemaakt zijn. Camera’s voor gewone mensen, op rommelmarkten verkocht door hun kinderen die het meestal iets minder idyllisch als oude rommel beschouwden. Op één enkele uitzondering na (de camera die een belangrijk deel van mijn jeugd vastgelegd heeft maar waarvan het LCD scherm gebroken is) werken ze trouwens allemaal — nog altijd of opnieuw.

Advertenties